منیت

پسته بی مغز چون لب واکند رسوا شودهر که گردد پاک طینت محرم دلها شوهر که در خون صاف گردد قابل مینا شوداز دهان گل شنیدم بر سر بازار گفتهر که با ناکس نشیند عاقبت رسوا شودگوهر خود را مزن بر سنگ هر ناقابلیصبر کن گوهر شناس قابلی پیدا شوداین زبان را چون کلیدی دان در گنج سخنپسته بی مغز چون لب واکند رسوا شودتخم در هر شوره زاری کاشتن بی حاصلی استصبر کن تا یک زمین قابلی پیدا شودآسیاب رزق ما در گردش است ای مدعیبا دو صد خون جگر یک لقمه نان پیدا شود + نوشته شده در جمعه ۱۴۰۱/۱۰/۲۳ ساعت 5:0 PM توسط محمد فورانی  |